nikos_valsamakis_architect

Νίκος Βαλσαμάκης Αρχιτέκτων

Τρί, 02/11/2020 - 23:14

valsamakis_amaliaΦοιτητής στην Αρχιτεκτονική  μελέτησε και ολοκλήρωσε την πολυκατοικία στην οδό Σεμιτέλου 5, (1951-53) η οποία θεωρείται ότι ανανέωσε την τυπολογία  της αστικής πολυκατοικίας στην Αθήνα.Ανάμεσα στα έργα του ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι κατοικίες του, από εκείνες του ’60 στην Ανάβυσσο και την Φιλοθέη μέχρι τις πρόσφατες στη Βουλιαγμένη και στο Πόρτο Χέλι, τα Ξενοδοχεία «Αμαλία» στους Δελφούς και μετέπειτα ανά την Ελλάδα,το Ξενοδοχείο «Apollon Palace» στo Καβούρι,το τουριστικό συγκρότημα «Δαίδαλος» στην Κω  η Τράπεζα Πίστεως (Alpha)  στην οδό Σταδίου,  το νέο κτίριο του Λάτσειου Κολεγίου στην Κάντζα, κ.α.

mpalkoni Amalia Valsamakis
Δελφοί, 1965

Ο Νίκος Βαλσαμάκης, αυτή η σπουδαία προσωπικότητα της ελληνικής μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής συμπληρώνει φέτος τα 92 του χρόνια και μετρά ήδη 65 χρόνια υψηλής αρχιτεκτονικής δημιουργίας.Μοναχικός, αλλά και πολύ γλυκός άνθρωπος, ακριβοθώρητος, με βαθιά γνώση που ποτέ δεν σπατάλησε σε εύκολες διδασκαλίες, εξαιρετικά δημιουργικός σε όλες του τις περιόδους, o Nίκος Βαλσαμάκης μπορεί να κρατήθηκε μακριά από κάθε δημοσιότητα αλλά άφησε το αποτύπωμά του στην ελληνική μεταπολεμική εικόνα της Αθήνας, χάρισε στην πόλη κτίρια που αποτέλεσαν ορόσημα για την ανανέωση και την εξέλιξη

katoikia_Valsamakis
Φιλοθέη 1961

 

της νεοελληνικής αρχιτεκτονικής και όρισε την καθαρή ομορφιά της μοντέρνας αρχιτεκτονικής.Οπως, άλλωστε, σημειώνει ο Δημήτρης Φιλιππίδης στο βιβλίο του «Νεοελληνική Αρχιτεκτονική»: «Ο Βαλσαμάκης ανανέωσε τη μορφή της πολυκατοικίας σε βαθμό που, η αρχιτεκτονική της δεν θα ήταν ποτέ πια η ίδια». Ενώ σε άλλο σημείο παρατηρεί πως «όχι μόνο δεν έπαψε να ανήκει στην ελληνική πρωτοπορία και να καθορίζει σε μεγάλο βαθμό lecture-02500_slide-003τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά με την επίπονη και αθόρυβα σεμνή του αυτοσυγκράτηση μέσα στα αυστηρά περιθώρια της αρχιτεκτονικής πράξης, δέχθηκε να κριθεί μόνο από το σχεδιαστικό του έργο». Ο Νίκος Βαλσαμάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924. Φοίτησε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. στα ταραγμένα χρόνια του Εμφυλίου και μάλιστα σε μια περίοδο που στις σχετικές σχολές φοιτούσαν δώδεκα περίπου σπουδαστές ετησίως. Διέκοψε τις σπουδές του το 1947 για να ενταχθεί στον στρατό μέχριValsamakis_Ydra_1984 το 1950, και αποφοίτησε το 1953. Έκτοτε διατηρεί γραφείο αρχιτεκτονικών μελετών. Είναι παντρεμένος από το 1965 με τη Μαρία Σερδάρη, αρχιτέκτονα, συνεργάτη του στο αρχιτεκτονικό γραφείο. Πολύ σημαντική πτυχή της δουλειάς του αποτελούν ασφαλώς οι κατοικίες στις οποίες εφάρμοσε τις βασικές του απόψεις για το πώς πρέπει να είναι το σπίτι μέσα στο οποίο ζει κανείς: λιτό, αφαιρετικό, με «δυνατά» ανοίγματα lecture-02503_slide-014που δίνουν την αίσθηση ότι ακουμπάς, ουρανό, θάλασσα, χώμα. Στις 10 Οκτωβρίου 2005 σε μια ασφυκτικά γεμάτη Αίθουσα των Φίλων της Μουσικής παρουσίασε το συνολικό του έργο : «Ενα κτίριο πρέπει να εξυπηρετεί κάποια λειτουργίHotel_SASα. Αυτή είναι που δίνει στο κτίριο τη μορφή του. Διαφορετικά, οποιεσδήποτε κι αν είναι οι επιδιώξεις του αν δεν είναι λειτουργικό, τότε το κτίριο δεν έχει κανένα νόημα. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι πρέπει να κατασκευαστεί σωστά, ακόμα και στις λεπτομέρειές του. Ο τόπος, ο χρόνος και οι πολιτιστικές συνθήκες είναι οι παράμετροι που δίνουν καλή αρχιτεκτονική» Ο ίδιος, βεβαίως, όταν το 2001 το Μετσόβιο Πολυτεχνείο τον αναγόρευε επίτιμο διδάκτορα Αρχιτεκτονικής ήταν σαφής σαν τις γραμμές του: «Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από το ωραίο σχέδιο, τα ωραία προοπτικά, τα lounge_SASδιάσημα ονόματα και τις εντυπωσιακές φωτογραφίες. Το αρχιτεκτονικό έργο πρέπει να διαθέτει αρμονία και ομορφιά και συγχρόνως να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του χρήστη του… Κάθε σπίτι είναι ένα αντικείμενο φτιαγμένο για ανθρώπους, με αληθινά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν».